moje komentarze

Bardzo dziękujemy za miłe słowa.Serdecznie pozdrawiamy z Różanegostoku :-)

Dokładnie tak: najtrudniejsze jest wyrobienie nawyku systematyczności. A potem ; to już jest z górki :-)

Z całym szacunkiem, ale chyba nie przeczytał Pan dokładnie tego tekstu:
Gdyby zechciał Pan to zrobić raz jeszcze, to zrozumiałby Pan, że u nas chłopcy się po prostu uczą, uczą i uczą.
W kilkuosobowych klasach, pod stałą opieką nauczycieli, a lekcje odrabiają też pod fachową opieką.

I bardzo proszę nie używać w stosunku do naszych wychowanków słowa GŁĄBY bo nie tylko ich Pan obraża, ale jeszcze mija się z faktami.
Jeden z chłopców na teście gimnazjalnym (państwowym, czyli jednakowym dla wszystkich) z angielskiego uzyskał 48 pkt na 50 możliwych.
Inni mają świadectwa z tzw. czerwonym paskiem i odnoszą sukcesy w konkursach przedmiotowych.

Ja wiem, że to dla Pana dziwnie zabrzmi, ale nasza szkoła jest po prostu bardzo dobra. I tyle

Eeee… w to "nie nauczy mnie malowania" nie wierzę: przecież wzór nie musi być skomplikowany! Nawet prosty, najprostszy wręcz, ale własnoręcznie zaprojektowany jest bezcenny :-)

Brenie szanowny – z Tobą się nie zgadzać, to czysta przyjemność :-)
Ukłony!

ojej! Ale uroczy (nie żartuję - naprawdę uroczy) komentarz.
No, to w takim razie dobrego dnia (w tej pracy) :-)

powiedzmy, że to byłby taki dodatkowy, a nieoczekiwany bonus :-)

A my dziękujemy za czytanie nas i życzliwe komentarze!
I też serdecznie pozdrawiamy.

I proszę sobie, Drogi Brenie, wyobrazić, że mimo mrozów ; nic nie popękało :-)

to by miał lepszy PR :-)
Żartuję. Najlepsza zasada PRu, to pisać o tym, co się zrobiło, a nie zrobić zamierza (i gdy tylko jest o czym pisać, to nie ma problemu) .

Niezmiennie pozdrawiamy!

już przekazuję !

i pozdrawiam :-)

Szanowny Brenie,

Szczerze mówiąc, nic mi nie wiadomo o tym, by cyrkowa szkoła w Julinku "w rzeczywistości dość skutecznie działała na niekorzyść tradycji i rozwoju tej sztuki", ale skoro tak twierdzisz, to nie wypada mi zaprzeczać.

Inna rzecz, że gdy czytam wspomnienia dawnych absolwentów (i mieszkańców) Julinka), to wyłania się z nich obraz żmudnej nauki (numer cyrkowy szykowano 3-4 lata), w początkach często o głodzie i chłodzie.
Ale możliwe, że czas wygładza kanty :-)

Pozdrawiamy !

Witam Panią na naszym blogu!

Ująłbym to tak – w Związku Sowieckim, do ostatnich dni, występujący w cyrku nie tylko nosili tytuły artystów, ale wręcz nagradzano ich (niektórych, oczywiście) tytułami "zasłużony artysta Związku Sowieckiego".
Ba! Cyrki sowieckie mieściły się nie w namiotach, a specjalnych i do tego często bardzo efektownie wyglądających budynkach.

Tak się składa , że książkę Kapitan Fracasse czytałem, i o ile mnie pamięć nie zawodzi, bohater wstąpił nie do trupy cyrkowej, a aktorskiej, gdzie z przyprawionym nosem i tępym rapierem (którym, nota bene, obił opryszków nasłanych na kochaną przez niego aktorkę) zbierał kuksańce na scenie.

Fechmistrzem zresztą był znakomitym i nie tylko się nie zdegradował co, jak to w książkach, uwolnił ukochaną od prześladowcy (księcia i jak się okazało przyrodniego brata !) , ale i odzyskał należny mu status. :-)

Ponieważ koncert miał miejsce w maju, o zimie nie myśleliśmy i w rezultacie, o palmach zapomnieliśmy zwyczajnie :-)

PS. Wielka radość! I w takim razie - "tak trzymać" !

Będzie nam b. miło !
A co do rzekomych chodów – nic nie znaczą wobec determinacji Pani Katarzyny :-)

Jakże moglibyśmy nie wystawić jasełek !

Nawet podwójnie :-) :-) w Bursie i Ośrodku.

tu jest galeria:
http://www.rozanystok-salezjanie.pl/Wigilia-2011-282.html

Ukłony z Różanegostoku !

O, to w takim razie może Pani fachowo nasz Festiwal ocenić :-)
Pozdrawiamy!

No tak :-)
pozdrawiamy (ciepło) !

no cóż - uważał się (bo nie był nim) za Rosjanina, ale sowieckim poetą był, szczególnie we wczesnym okresie twórczości. Co nie zmienia faktu, Laenio, że bardzo jego ballady lubię :-)

W małym budynku na wsi, można palić klasycznie, czyli drewnem...
I wtedy ten "żar sosny" ma się w realu :-)